در حالی که دنیا درگیر هوش مصنوعی است، یک انقلاب خاموش دیگر در حال شکلگیری است. رایانش کوانتومی قواعد بازی را از پایه تغییر میدهد.
کامپیوترهای کلاسیک با بیت کار میکنند — صفر یا یک. اما در دنیای کوانتوم، یک «کیوبیت» میتواند همزمان هم صفر و هم یک باشد. این پدیده «سوپرپوزیشن» نام دارد و همین ویژگی ساده، قدرتی نمایی به کامپیوترهای کوانتومی میبخشد که ذهن را متحیر میکند.
کوانتوم دو روی دارد. از یک سو میتواند داروهای جدید کشف کند، مسائل اقلیمی را حل نماید و مواد انقلابی طراحی کند. از سوی دیگر، تمام سیستمهای رمزنگاری فعلی — از بانکداری تا امنیت ملی — در برابر آن آسیبپذیر خواهند بود.
«اگر کوانتوم برای رمزنگاری آماده نشویم، یک روز صبح بیدار میشویم و میبینیم همه چیز باز است.»
هنوز در دوران «مزیت کوانتومی» هستیم — مرحلهای که کامپیوترهای کوانتومی فقط در مسائل خاص از رقبای کلاسیک پیشی میگیرند. اما شرکتهایی مثل IBM، Google و استارتآپهای جدید با سرعت سرسامآوری پیش میروند. برخی محققان میگویند تا ۲۰۳۵، کامپیوترهای کوانتومی «خطای پایین» — که برای کاربردهای واقعی قابل استفادهاند — در دسترس خواهند بود.
آیندهای که در آن کوانتوم جایگاه کامپیوتر کلاسیک را برای مسائل پیچیده بگیرد، دیگر سناریوی خیالپردازانه نیست. سوال این است که ما چقدر برای آن آمادهایم
